جشن‌واره مطبوعات همدان بر اساس مدل حضرات

بالاخره تمام شد و همه راضی و خشنود از تقسیم جوایز یکدست و سهل‌الوصول به خانه‌هایشان رفتند. از پیشکسوت‌ها تا نونهالان و تازه‌واردها. همه و همه.

جشنواره سوم مطبوعات همدان را می‌گویم. همان که با همت و تلاش یکنفره و پس از کلی تاخیر و امروز و فردا و تو بمیری و من بمیرم‌ها سرانجام 18 اسفندماه در مجتمع ابن‌سینا برگزار شد تا در کنار کارنامه درخشان مدیر جدیدالورود ارشاد بدرخشد و نشان دهد که ایشان جامع‌الاطراف است و به همه وجوه فرهنگی و هنری اشراف دارد. به خصوص مطبوعات.

جشنواره با آثار رسیده و نرسیده داوری شد و اسامی و تعداد برندگان آن گواه نگاه واحد و همه جانبه و عدالت محور به جامعه مطبوعات بود. نگاهی که نشان داد اگر دل همه را به دست بیاوری بهتر است تا اینکه واقعا داوری کنی و صحیح را از سقیم و نازل را از افضل تمیز دهی.

این را می‌شد از حرف داور محترم هم فهمید که فرمودند سطح آثار بسیار پایین بوده و نشان از فقر علمی و دانش تخصصی دارد!

حال از اینکه دبیر جشنواره چقدر خون دل خورده تا کار را به انجام رسانده که بگذریم، متوجه این نکته شدیم که در ساعات پایانی برنامه ریزی ده‌ها تغییر در شکل و محتوای برنامه صورت گرفته بود تا به آن شکل «همه‌کس پسند» دربیاید.

مثل همه جشنواره‌های اینچنینی اهل فن می‌توانستند بفهمند که داوری آثار رسیده و نرسیده بر مبنای به دست آوردن دل همه اهالی مطبوعات بوده تا مبادا خدای ناکرده باز هم نقدها و نظرها متوجه عملکرد ضعیف خانه فرمایشی مطبوعات نشود.

بعد اینکه، کافی است به بیست و چند عنوان روزنامه‌ها و خبرگزاری‌ها نظری دقیق بیفکنید تا متوجه شوید که آش چقدر بی نمک بوده و علاوه بر داور محترم که معلوم نیست چقدر دستمزد گرفته، در این مراسم از هر رسانه یک یا چند نفر (بسته به میزان نفوذ یا اثرگذاریشان) جایزه‌ای گرفته‌اند و اگر هم آثاری نفرستاده بودند حتما به یک بهانه از آنها تجلیل شد.

به نام رسانه‌هایی که جایزه گرفتند توجه بفرمایید.( شاید دوسه عنوان از قلم افتاده باشد که البته غیرخودی بوده‌اند!):

همدان پیام، روزنامه هگمتانه، هفته نامه سپهر غرب، پاس جوان، ، هفته نامه همدان ۱۴۰۰،  هفته نامه آوای الوند، هفته نامه سیمای آینده، هفته نامه آوای ملایر، روزنامه جمهوری اسلامی، روزنامه کیهان، روزنامه همشهری، روزنامه کار و کارگر، باشگاه خبرنگاران جوان، هفته نامه صبح امید، نشریه پروانه‌ها، خبرگزاری ایسنا، خبرگزاری مهر، خبرگزاری شبستان،  خبرگزاری فارس

عجله نکنید حتما نام چند نشریه را نمی‌بینید مثلا محراب و نشر اندیشه یا خبرگزاری ایرنا و یا سرپرستی روزنامه اطلاعات؟ از کرامات برگزارکنندگان جشنواره همین بس که آنها را نیز به نوعی دخالت داده‌اند توجه بفرمایید:

به عنوان کوچک‌ترین خبرنگار، به عنوان بسیجی فعال مطبوعات، پدر خبرنگار شهید، مدیر مسئول محراب  و خبرنگاران پیشکسوتی که نه نشریه داشتند و نه سرپرستی قابل توجهی.

(البته خیلی ناراحت نباشید چون فقط دو سه اسم از قلم افتاده بود تا این جشن‌واره! کامل شود: فردای نهاوند، ندای توی، ندای ابوذر، نشر اندیشه، راهنگ سبز و ایکنا! که بعضی‌ها حتما به خاطر زبان درازشان و تیغ تیزی که همواره روبه رئیس خانه مطبوعات دارند حذف شده بودند و بعضی دیگر هم برای خورشتش!)

خب! بحمدا... خانه مطبوعات نشان داده که عدالت محور است و این را از ارادت رئیس خانه به دولت دهم می‌توان فهمید چرا که ایشان بارها فرموده بودند که در هیچ دوره‌ای به اندازه دولت دهم به مطبوعات توجه نشده است.

پس لازم بود که این توجه را در اعطای بدون قید و شرط جوایز به "همه" نشان دهند که نشان دادند. البته رئیس خانه چیز دیگری را هم نشان داد و آن اینکه اگر از رسانه منتقدی کینه به دل بگیرد دیگر حلالش نمی‌کند که نمی‌کند!

اما جدای از شوخی آیا واقعا لازم بود این همه هزینه شود و این همه استاندار و فرماندار و مدیران حامی مطبوعات از جمله برق و آب و گردشگری و هلال احمر و جهاد کشاورزی و ... را به زحمت بیندازند تا جشنواره برگزار شود؟

آیا به راستی نمی‌شد به عنوان عیدی یا پاداش سفرهای رئیس جمهور یا مثلا پاداش سفرهای شهرستانی به هر نشریه یک ربع سکه بدهند و قال قضیه را بکنند؟

آخر یکی نبود به اینها یاد بدهد که اینگونه جشنواره‌ها و مسابقه‌ها برای ایجاد رقابت و نشان دادن بالا و پایین کار است و برای نشان دادن سطح آدم‌ها و سطح آثار و کیفیت مطالب است؟ تا دیگرانی که نازل‌ترند تشویق شوند و به خودشان تکانی بدهند.

واقعا با این نگاه واحد و یکدست به همه چیز و همه کس توقع هم داریم که سطح کیفی مطبوعات رشد پیدا کند؟

 به راستی داور یا داوران محترم هنگام قضاوت آثار از خودشان نپرسیدند که ممکن است بعضی از آنها اقتباس یا گرته برداری باشد یا بعضی از آثار اصلا به نام صاحب اثر نبوده باشد؟ یا شاید کسی در آنجا به ایشان نگفته که بعضی از اسامی تازه وارد در حد و اندازه موضوع برگزیده نیستند! یا از خودشان نپرسیدند که مثلا صفحه آرایی برتر باید چه ویژگی‌هایی داشته باشد؟

یا کسی به آنها نگفت که مگر می‌شود 24 رسانه همزمان در رشته‌های متعدد جوایز یکسانی بگیرند؟

 جا دارد که از برگزارکنندگان جشنواره‌های بین‌المللی دعوت بشود تا شکل و محتوا و شیوه برگزاری جشنواره را از برادران عزیز خانه مطبوعات و ارشاد معظم همدان یاد بگیرند و قبل از ارسال آثار نسبت به تعیین مصادیق برگزیده به مدد رمل و اسطرلاب کارهایی بکنند شگفت که دل کسی نرنجد!

همدان به عنوان قطب فرهنگی و پایتخت تاریخ و تمدن و پارلمان اقتصادی و قطب گردشگری و قطب نمایشگاهی و شهر جشنواره‌ها باید هم که چنین آئین و رسمی را از خود بجا بگذارد. چرا که اگر چنین جشنواره‌هایی نباشد این همه قطب چگونه به وجود خواهد آمد؟

/ 0 نظر / 11 بازدید