مانیفست قلم

مانیفست قلم

نخستین حکم: مردم را با گناهانشان دوست بدار و بکوش تا خوبی‌های آنان را ببینی، اگر نتوانستی چیزی بیابی، برایشان بساز!

دومین حکم: صاف باش و به انسان اعتماد داشته باش، نه به آنچه که چشمت می‌بیند و موجب انزجار و دوری تو از وی می‌شود.

سومین حکم: به سر و سامان یافتن جهان، با وجود کلیدی استدلال‌های تاریخی در رد آن، باور داشته باش.

چهارمین حکم: اگر امروز باران می‌بارد، باور کن که فردا خورشید درخشان می‌تابد.

پنجمین حکم: نسبت به خودصادق باش و به خود باور داشته باش، نه به هیچ چیز دیگری.

ششمین حکم: دروغ‌ نگو، حتی اگر از دروغ پول زیادی به دست آوردی.

هفتمین حکم: آن چه به دلت نمی‌نشیند، ننویس، فراموش نکن که هنر تنها از عشق صمیمانه بارور می‌شود.

هشتمین حکم: ممکن است همیشه شجاع نباشی (شجاعت به هر کسی ارزانی نشده) ولی همیشه صادق باش.

نهمین حکم: از رنج و محنت گریزان نباش، زیرا که رنج عمیق‌ترین روح انسانی را در نویسنده برمی‌انگیزد و به ثمر رساندن کلیدی راه‌های آفرینندگی-خلاقیت از مسیر رنج و اندوه عبور می‌کند.

دهمین حکم: آرزوی هیچ قدرتی را نکن، مگر آن چه به تو نوشتن را دارد، چون راه قدرت با آفرینش درتضادند.


/ 1 نظر / 7 بازدید
اعظم طاهری

عاشق تسک بوده و هستم چون پیام هایی را به آدم می‌دهد که در لحظه. ممکن است به آن فکر کرده‌ای و به تو هشدار می‌دهد. سعی می‌کنم از این به بعد مرتب به وبلاگت سر بزنم و با خواندن مطالبت پر و خالی شوم.