غرفه‌ای برای خالی نبودن عریضه

روزنوشت 1389/8/8

دوستان سری به نمایشگاه مطبوعات زده بودند و ما به رسم همیشگی با جیب خالی نتوانستیم از لذت‌های بصری این نمایشگاه محظوظ! شویم. و چه بهتر چون حتما با اعصابی خراب‌تر از این که داریم، برمی‌گشتیم.

گویا همدان نمی‌خواهد از این پستونشینی و عزلت‌گزینی درآید و گویا ارشاد همدان نمی‌خواهد که نمی‌خواهد اصلاح شود.

سال‌هاست همین رسم پابرجاست که غرفه شهریهایی که حتی یک روزنامه ندارند و سطح کیفی هفته‌نامه‌هایشان از همدان نازل‌تر است در جایی بهتر و وسیع‌تر قرار می‌گیرد و همدانی‌ها برای اثبات آن ضرب‌المثل قدیم "بَمچه خور" ی همیشه در حاشیه می‌مانند.

چه حیف که بعضی از استعدادهای شگرف مطبوعاتی در این شهر آرام آرام می‌سوزند و به پای این ناودان دورریز ارشاد همدان تباه می‌شوند و کسی نیست بپرسد پس شما چه وظیفه‌ای بر عهده دارید؟

حالا که توان حمایت از مطبوعات محلی را ندارید؛ حالا که برخی از نشریات به دلیل بی پولی نمی‌توانند غرفه اجاره کنند و حالا که شما بوق به دست گرفته‌اید و هیاهوی کار فرهنگی سر داده‌اید پس چرا از اینهمه خوراک مفت تبلیغاتی سوء استفاده! نمی‌کنید؟

لااقل برای حفظ میز و صندلی مدیریتی خودتان هم که شده دستی به سروروی این طفلک‌های معصوم بکشید. پس کی قرار است عبرت بگیرید؟

ما که از شما نخواستیم مثل تایم و لوموند و گاردین حمایتمان کنید و همچنین مثل شبکه العالم دنبال بودجه‌های آنچنانی نبوده و نیستیم و نیز همچون روزنامه کیهان یارانه 490 میلیونی نمی‌گیریم ولی چرا در حفظ آبروی شهر اندکی هزینه نمی‌کنید؟

باور کنید در آینده‌آی نه چندان دور از اینهمه مسامحه و کوتاهی ضرر خواهید کرد و دودش در وهله نخست به چشم خودتان و بعد به چشم همین چند جریده نفس بریده‌ای می‌رود که به جای نان خوردن به نرخ روز همچنان بر سفره کاغذی نشسته اند و به جای ماهی کاریکاتور آن را تناول می‌کنند.

به خودتان بیایید اگر خواب نیستید. که بعید می‌دانم بیدار باشید و بعیدتر آنکه با این نهیب‌ها بیدار شوید!

/ 0 نظر / 12 بازدید